Kilka słów o nas

Jesteśmy wspólnotą chrześcijan, kościołem. Każdy z nas ma inną historię życia, ale łączy nas to, że wszyscy na swojej drodze spotkaliśmy Jezusa, Bożego Syna i na Jego wezwanie Pójdź za mną! odpowiedzieliśmy Tak, Panie. Uczymy się wierzyć i żyć jak pierwsi chrześcijanie. Uczymy się być uczniami Jezusa. Uczymy się być wspólnotą.

Skąd nazwa?

Armia Dawida jest metaforą jedności w różnorodności. Król Dawid zebrał wokół siebie wielu bardzo różnych od siebie ludzi. Połączył ich jeden cel i jedna pasja – zbudowanie Królestwa, w którego centrum będzie Bóg. Tym ludziom udało się, a ich siłą była różnorodność poddana jednej sprawie. Wierzymy, że to piękny obraz tego, czym powinien być kościół.

Do jakiego nurtu należymy?

Jesteśmy charyzmatykami, ale wierzymy, że naszym celem jest mądre łączenie różnych nurtów i tradycji. Ale od początku.

Armia Dawida jest gdańskim zborem chrześcijańskiej denominacji o nazwie Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej (KChWE).

KChWE powstał na terenie Polski w okresie przedwojennym w wyniku przebudzenia kościoła zielonoświątkowego (charyzmatycznego). Pierwsze wspólnoty były zakładane przez pełnych gorliwości chrześcijan, którzy doświadczali napełnienia Duchem Świętym oraz otrzymywali Jego charyzmaty. Należymy więc do tzw. kościołów charyzmatycznych. Jest dla nas ważne, aby każdy wierzący zasmakował w doświadczeniu charyzmatycznym („chrzest w Duchu Świętym”), a w codziennym życiu jednostek i kościoła przejawiała się ponadnaturalnie Boża moc.

Jak sama nazwa wskazuje (KChWE) należymy do szerszego nurtu chrześcijaństwa ewangelicznego. Jego cechami jest koncentracja na drugiej osobie Trójcy, Jezusie Chrystusie oraz Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Charakteryzuje nas mówienie o potrzebie indywidualnego nawrócenia i indywidualnej pobożności oraz śmiałego dzielenia się swoją wiarą z innymi. Biblia (Pismo Święte) jest bardzo ważna zarówno dla poszczególnych chrześcijan, jak i dla całych kościołów.

Jako wspólnota AD czerpiemy również z dziedzictwa kościoła pierwszych wieków. Bierze się stąd nasz duży nacisk na wspólnotowe przeżywanie Boga, czyli nabożeństwa, a także na sakramenty (Wieczerzę Pańską, czyli Eucharystię oraz Chrzest), choć odczytujemy je bardziej przez pryzmat ewangeliczny i charyzmatyczny niż tradycyjny.

Kolejnym ważnym aspektem naszej wspólnoty jest powrót do żydowskich korzeni chrześcijaństwa. Wierzymy, że spojrzenie hebrajskimi oczami na Pismo Święte pozwala czerpać z niego jeszcze większe duchowe bogactwo. Jednym z ważnych wydarzeń w życiu Kościoła w Dziejach Apostolskich było otwarcie drzwi dla nawracających się pogan. Dziś wielu uważa, że jednym ze zwieńczeń historii chrześcijaństwa będzie otwarcie drzwi Kościoła na Żydów i powrót do żydowskich korzeni. Dzielimy te przekonania.