Pascha i Wielkanoc

Krzysztof Majdyło
Bóg nakazał Izraelowi obchodzenie siedmiu świąt. Mowa jest o tym w 23 rozdziale Księgi Kapłańskiej (III Mojżeszowa). O tych świętach Bóg mówi, że to są Jego święta, święta Pana, święta Jahwe.

Z perspektywy Nowego Testamentu widzimy, że były one proroczymi obrazami mówiącymi o przyjściu Mesjasza – Jezusa Chrystusa.

Apostoł Paweł naucza w następujący sposób:

Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu. Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus (Kol. 2:16-17)

Same święta okazują się zaledwie cieniami, natomiast ich wypełnieniem, rzeczywistością jest sam Pan, Jezus.

Cztery pierwsze święta (wiosenne) są związane z Jego pierwszym przyjściem i reprezentują odpowiednie wydarzenia:

  • Pascha – śmierć Jezusa na krzyżu Golgoty
  • Przaśniki – złożenie Jezusa w grobie
  • Święto Pierwocin – zmartwychwstanie Pana
  • Pięćdziesiątnica –wylanie Ducha Świętego

Trzy kolejne (jesienne) dotyczą Jego drugiego przyjścia i reprezentują odpowiednio:

  • Święto trąb – pochwycenie i zmartwychwstanie wierzących
  • Dzień Pojednania – drugie przyjście i zbawienie Izraela
  • Święto Zbiorów – królowanie Jezusa

Czy obchodzić święta?

Apostoł Paweł uczy tak:

Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo; niechaj każdy pozostanie przy swoim zdaniu. Kto przestrzega dnia, dla Pana przestrzega; […] (Rzym. 14:5-6)

Wydaje się, że Paweł czasami przestrzegał niektórych świąt.

Albowiem Paweł postanowił minąć Efez, aby nie tracić już więcej czasu w Azji; śpieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, być na Zielone Święta w Jerozolimie. (Dz.Ap. 20:16)

Prawdopodobnie będąc wśród Żydów przestrzegał tych świąt. Nie chciał nikogo niepotrzebnie gorszyć. (Jego poselstwo było i jest nadal przecież dość gorszące.) A także przy okazji cienia mógł komuś powiedzieć coś o rzeczywistości.

Wydaje się, że wśród pogan, dla których te święta były obce Paweł nie obchodził ich. Skupiał się na samej rzeczywistości – Chrystusie!

I stałem się dla Żydów jako Żyd, aby Żydów pozyskać; dla tych, którzy są pod zakonem, jakobym był pod zakonem, chociaż sam pod zakonem nie jestem, aby tych, którzy są pod zakonem, pozyskać. Dla tych, którzy są bez zakonu, jakobym był bez zakonu, chociaż nie jestem bez zakonu Bożego, lecz pod zakonem Chrystusowym, aby pozyskać tych, którzy są bez zakonu. (1 Kor. 9:20-21)

Czy więc obchodzić święta? Słowo Boże daje nam możliwość wyboru.

  • Możesz nie przestrzegać tych świąt, np. Wielkanocy tj. Święta Pierwocin upamiętniającego zmartwychwstanie Pana dlatego, że każdego dnia możesz doświadczać rzeczywistości zmartwychwstałego Pana.
  • Możesz przestrzegać tych świąt. Możesz uczynić te dni szczególnym czasem przeżywania np. śmierci i zmartwychwstania Pana. Jeśli już się na to zdecydujesz zadbaj, aby naprawdę skupić się na Panu w tych dniach, bo „Kto przestrzega dnia, dla Pana przestrzega” (Rzym. 14:6).

Możesz dopasować się do otaczającej kultury i zaświadczyć komuś o rzeczywistości tych świąt tj. o zmartwychwstałym Chrystusie.

Dołączam moje opracowanie na temat trzech pierwszych świąt.

Pascha (Pesach) – 14 Nissan/Abib

Historyczne znaczenie – Izrael został uwolniony z niewoli Egiptu.

Mesjańskie znaczenie – Jezus, Mesjasz umarł na drzewie krzyża.

Duchowe znaczenie – upamiętanie się i wiara w przelaną krew Jezusa.

Przestrzegajcie tego jako ważnego na wieki ustanowienia dla was i synów waszych. A gdy was zapytają synowie wasi: Co znaczy ten wasz obrzęd? Odpowiecie: Jest to rzeźna ofiara paschalna dla Pana, który omijał domy synów Izraela w Egipcie, gdy Egipcjanom zadawał ciosy, a domy nasze ochronił. I lud pochylił głowy, i oddał pokłon. (2 Moj. 12:24,26-27)

Egipt jest symbolem świata i systemu tego świata, natomiast faraon jest typem szatana. Ludzie w niewoli to ci, którzy żyją zniewoleni grzechem.

Pascha wyznaczała początek miesięcy (II Moj. 12:2). Chwila, w której krew Jezusa oczyszcza nas z naszych grzechów jest dla nas początkiem duchowego życia. Żydzi mieli dwa kalendarze: świecki i religijny. Najpierw zaczynał się świecki, potem religijny. Człowiek powinien przeżyć dwa razy narodziny; najpierw naturalne, potem duchowe.

Według Prawa (II Moj. 12:3-6) baranek paschalny był brany do domu 10 Nissan i przechowywany do 14 Nissan, kiedy to składano go w ofierze. Cztery dni baranek był ukryty.

Cztery dni reprezentują cztery tysiące lat od Adama do śmierci Jezusa na krzyżu. W proroczej perspektywie dzień czasem oznacza tysiąc lat (Ps. 90:4, 2 Piotra 3:8). Biblia mówi o Jezusie jako o baranku niewinnym i nieskalanym (taki musiał być baranek paschalny), że był na to przeznaczony przed założeniem świata, ale objawiony został dopiero w czasach ostatnich (1 Piotra 1:20). Zgodnie z tą logiką myślenia w dwa tysiące lat po Chrystusie (tzn. po dwóch dniach) nastąpi tysiącletnie panowanie Mesjasza na ziemi (tzn. dzień siódmy, sabat). Innymi słowy, zostało nam kilka lat do drugiego przyjścia Jezusa.

Baranek musiał być bez skazy. Cytowany przed chwilą fragment z a Piotra 1:18-20 stwierdzał, że Jezus był niewinny i nieskalany.

II Moj. 12:8-10 nakazuje zjedzenie baranka. A więc nie tylko stosowano krew baranka, ale także jego samego zjadano. My także mamy karmić się Jezusem. On jest Słowem Bożym. Mamy napełnić nim swoje wnętrze. Baranka nie wolno było gotować, należało go upiec na ogniu. Bożego Słowa nie wolno rozwadniać. Do jego zrozumienia potrzebujemy ognia Bożego Ducha.

II Moj. 12:11 stwierdza, że baranka należy spożyć w pośpiechu. Musimy być prędcy w opuszczaniu Egiptu – świata i biec ku nowemu życiu z Chrystusem.

Osobiste, duchowe znaczenie: Byliśmy niewolnikami szatana-faraona, ale uwierzyliśmy w krew baranka-Jezusa i zastosowaliśmy ją w naszym życiu (upamiętanie i wiara). Ta krew uratowała nas od śmierci. Zaczynamy nową podróż w życiu.

Święto przaśników (Hag HaMatzah) – 15-21 Nissan/Aviv

Historyczne znaczenie – wyjście Izraela z Egiptu.

Mesjańskie wypełnienie – pogrzeb Jezusa.

Duchowe Znaczenie – oddzielenie się od zła i świata poprzez chrzest w wodzie.

Przez siedem dni jeść będziecie przaśniki. Już pierwszego dnia usuniecie kwas z domów waszych, bo każdy, kto od pierwszego do siódmego dnia jeść będzie to, co kwaszone, usunięty będzie z Izraela; (2 Moj. 12:15)

Domy Izraelskie musiały być oczyszczone z wszelkiego kwasu. My jako wierzący nazwani jesteśmy domem Bożym (Hebr. 3:6, 1 Piotra 2:5) i mamy oczyścić nasze życie z wszelkiego grzechu.

Apostoł Paweł porównując nasze chrześcijańskie życie do święta Paschy i Przaśników pisze następujące słowa:

Usuńcie stary kwas, abyście się stali nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni; albowiem na naszą wielkanoc[dosłownie Paschę] jako baranek został ofiarowany Chrystus. Obchodźmy więc święto nie w starym kwasie ani w kwasie złości i przewrotności, lecz w przaśnikach szczerości i prawdy. (1 Kor. 5:7-8)

W pierwszy dzień święta Przaśników Jezus został złożony w grobie. Jego zmartwychwstanie nastąpi w niedzielę w Święto Pierwocin. Do tego czasu panuje atmosfera smutku, a przaśny chleb jedzony w tym czasie nazwany jest chlebem nędzy (V Moj. 16:3).

W naszym osobistym życiu oznacza to oddzielenie się od świata (Egiptu) i grzechu poprzez chrzest wodny. Oznacza głęboką pokutę. Właśnie zostaliśmy uratowani przez krew Jezusa-Baranka od grzechu i należnej za niego zapłaty-śmierci. Nie chcemy powracać do grzechu. Biegniemy ku nowemu życiu. Chrzest oznacza dla nas pogrzeb starej grzesznej natury. Z wody chrztu wynurzymy się ku nowemu życiu (po drugiej stronie Morza Czerwonego) w mocy zmartwychwstania, ale to już będzie kolejne święto, Święto Pierwocin.

Święto Pierwocin (Bikkurim) – dzień po sabacie (niedziela) w czasie święta przaśników

Historyczne znaczenie – przejście przez Morze Czerwone. Pierwsze plony w Ziemi Obiecanej.

Mesjańskie wypełnienie – zmartwychwstanie Jezusa.

Duchowe znaczenie – chodzenie w nowości życia.

Przemów do synów izraelskich i powiedz im tak: Gdy wejdziecie do ziemi, którą ja wam dam, i będziecie zbierać żniwo, to snop z pierwocin waszego żniwa przyniesiecie do kapłana, A on dokona obrzędu potrząsania tym snopem przed Panem, aby zyskać dla was upodobanie. Nazajutrz po sabacie kapłan dokona nim obrzędu potrząsania. (3 Moj. 23:10-11)

Święto pierwocin poprzedzało Święto pierwszych zbiorów (Święto Tygodnia). Kapłan potrząsał pierwszym snopem przed Panem, aby zyskać Jego upodobanie dla ludu (III Moj. 23:10). Tym „pierwszym snopem” jest zmartwychwstały Jezus. On teraz jest pierworodnym spośród umarłych. („[…] On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy,” (Kol. 1:18)). Ale już z następnym świętem nie będzie pojedynczym snopem, ale będzie pierworodnym pośród wielu braci (Rzym. 8:29).

Święto Pierwocin jest czasem, kiedy ziemia wydaje swój plon. Jezus powstaje z grobu! Sam Pan mówiąc o swojej śmierci i zmartwychwstaniu użył następującego obrazu:

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje; lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje. (Jan. 12:24)

To święto jest potężnym symbolem zbawienia. Bikkurim przypadało na 17 Nissan. Tego dnia:

  1. Arka Noego osiadła na górach Ararat. (I Moj 8:4)
  2. Izrael przekroczył Morze Czerwone. (14 nissan +3 dni)
  3. Izraelici jedli pierwsze plony w ziemi Kanaan. (Joz. 10:12, 16 Nissan był ostatnim dniem, kiedy spadła manna)
  4. Haman został pokonany. (Estery 3:1-6)
  5. Jezus zmartwychwstał. (Dzień po sabacie po Święcie Paschy = 17 Nissan)

W osobistym ujęciu to święto oznacza dla nas chodzenie w nowości życia. To chodzenie w nowości życia (Rzym. 6:4) rozpoczyna się w momencie wynurzenie z wody chrztu (Izrael po drugiej stronie Morza Czerwonego). Jest to głębsze doświadczenie realności zbawienia i odkupienia. Wrocliśmy w podobieństwo jego śmierci i dlatego wrastamy w podobieństwo jego zmartwychwstania (Rzym 6:5). Doświadczamy mocy Zmartwychwstałego Chrystusa.

Podczas naszego przejścia przez Morze Czerwone faraon zatonął. Jego prawo własności nad nami skończyło się w momencie jego śmierci. Po drugiej stronie chrztu wynurzyłem się jako wolny.

PS. Niezależnie od tego, jak spędzimy czas świat wielkanocnych, oby pamięć o tym, co Pan zrobił dla nas była ciągłą motywacji do świętego, przemienionego życia.

Usuńcie stary kwas, abyście się stali nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni; albowiem na naszą wielkanoc [dosł.Paschę] jako baranek został ofiarowany Chrystus. Obchodźmy więc święto nie w starym kwasie ani w kwasie złości i przewrotności, lecz w przaśnikach szczerości i prawdy. (1 Kor. 5:7-8)