Zabierzmy się do budowy

Krzysztof Majdyło
Kształtowanie się armii wokół Dawida w Starym Testamencie jest bardzo jaskrawym obrazem powstawania zwycięskiego kościoła. Ludzie, którzy gromadzili się wokół niego ustanowili królestwo. Podobnie celem apostolskiego kościoła powinno być ustanawianie Bożego Królestwa na ziemi. Boże Królestwo to Boża wola spełniająca się na ziemi – ludzie wyrwani z grzechu i z niewoli diabła, przemienione życia, małżeństwa, rodziny, a w końcu całe miasta i narody. To było i nadal pozostaje misją kościoła. „Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody” – to ostatnie słowa Pana do swoich naśladowców.

Chciałbym podkreślić kilka zasad dotyczących budowania kościoła na podstawie historii o Dawidzie. To pomoże nam odnaleźć się w sytuacji, w której znajdujemy się jako wspólnota.

Adullam

Adullam to jaskinia, w której wokół Dawida zaczęli gromadzić się ludzie z problemami. Ludzie, którzy byli czymś w rodzaju wyrzutków społeczeństwa. Jednak przy Dawidzie przeżyli cudowną transformację. Stali się dzielnymi rycerzami lub, jak mówi inne tłumaczenie Biblii, mocarzami. Stali się trzonem niezniszczalnej armii i przyszłymi przywódcami narodu. Ludzie po przejściach staną się gorliwymi i bardzo obdarowanymi sługami Pana. Moc zmartwychwstałego Jezusa dokona w nich cudownej transformacji. Ci ludzie przychodząc do kościoła, będą wymagali bardzo wiele usługiwania, wsparcia i miłości. Wielu z nich będzie wymagało uwolnienia od demonów, zabrania z dawnego życia, pomocy w znalezieniu domu i pracy. Nie wystarczy zaprosić ich na spotkanie kościoła. Nie wystarczą słowa: „Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie…” (Jak. 2:16). Potrzebne będzie okazanie autentycznej miłości i przyjaźni. Bądźmy tego świadomi.

Adullam to miejsce pewnego poruszenia i gromadzenia się ludzi.

Syklag

Syklag to kolejny etap formowania się armii. Kluczowe słowo opisujące te wydarzenia to słowo PRZYMIERZE. Bez relacji przymierza kościół jest słaby, skłócony, pełen wzajemnych uprzedzeń, zarzutów i podejrzliwości. Przymierze daje jedność i moc, powoduje, że kościół zmierza w jednym celu!

W Syklag gromadzili się wokół Dawida bardzo różni ludzie. Dawid prawdopodobnie bogatszy o pewne doświadczenia nie przyjął ich wszystkich ślepo.

Dawid wyszedł do nich i tak się do nich odezwał: Jeżeli przyszliście do mnie w zamiarach pokojowych, aby mi pomóc, sercem będę z wami związany, lecz jeśli po to, aby mnie zdradzić moim wrogom, choć dłonie moje są czyste od nieprawości, niech wejrzy w to Bóg naszych ojców i niech ukarze. (1 Kron. 12:18)

Słyszymy tutaj trzy pytania.

  1. Czy przychodzisz w pokojowych zamiarach? Czy chcesz zbudować jedność, czy podział?
  2. Czy przychodzisz, aby pomóc? Czy przychodzisz, aby tylko tobie pomagano? Czy przychodzisz, aby wypełnić wizję, którą niesie przywódca? Czy szukasz tylko platformy do realizacji swojej wizji?
  3. Czy możemy mieć jedność serc? Czy może między nami zaistnieć przymierze?

Zanim ci wojownicy zastali przyjęci do drużyny i stali się jak jedno ciało, musieli odpowiedzieć na każde z tych pytań. Na tym etapie formowania kościoła jako lider muszę zadać każdemu te pytania.

Poniżej zamieszczam listę wartości, według których powinni żyć wszyscy członkowie kościoła. Tylko tacy ludzie posuwają pracę do przodu, a nie opóźniają.

  • realizacja wizji bez względu na koszty
  • wspólne działanie z innymi, aby zachować jedność
  • poddanie przywódcom
  • rozwijanie osobistego obdarowania dla dobra innych
  • wzajemne wspieranie się i tworzenie prawdziwej społeczności

Czas złożyć swój indywidualizm i żyć dla czegoś większego.

Nuże! Odbudujmy mur Jeruzalemu… Zabierzmy się do budowy! (Neh 2.17,18)